ଭୁବନେଶ୍ୱର, ୧୬/୦୭ : ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ରଥଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନୀତିକାନ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନିୟମରେ ବନ୍ଧା । ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ, ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ପ୍ରଭୁ ବଳଭଦ୍ର ରଥାରୂଢ ହେବା ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷିତ ଯାତ୍ରା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ‘ରୁନ୍ଧା’ ନୀତି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ନୀତି ରଥଯାତ୍ରାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ, ଯାହା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ରଥ ଗଡ଼ିବା ବା ଟଣା ହେବା ସମୟରେ ରଥର ଗତି ଓ କମ୍ପନ ସ୍ୱାଭାବିକ । ଏହି ସମୟରେ ରଥାରୂଢ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଯେପରି ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବ, ସେଥିପାଇଁ ବଡ଼ପଣ୍ଡା ଓ ଦଇତାପତି ସେବକମାନେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ‘ରୁନ୍ଧା’ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ବିଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ରଥ ସହ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ରଖିଥାନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ରଥ ରାସ୍ତାରେ ଯିବାବେଳେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅସୁବିଧା ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଏହି ନୀତି କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସେବକମାନଙ୍କର ଅଗାଢ ଭକ୍ତି ଓ ସମର୍ପଣର ପ୍ରତୀକ । ଦଇତାପତି ସେବକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତର୍କତାର ସହ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ରଥରେ ସ୍ଥିର କରି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ଭକ୍ତମାନେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ରଥ ଗଡ଼ିବାର ଦୃଶ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି । ରଥଯାତ୍ରାର ସଫଳ ପରିଚାଳନା ପଛରେ ଏଭଳି ଅନେକ ନୀତି ରହିଛି, ଯାହା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ସହ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କୌଶଳର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସମନ୍ୱୟ । ‘ରୁନ୍ଧା’ ନୀତି ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପଥ ନିଷ୍କଣ୍ଟକ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଧ୍ୱନିରେ କମ୍ପିଉଠେ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ । ସେବକମାନଙ୍କ ଏହି ଗୁରୁଦାୟିତ୍ୱ ହିଁ ରଥଯାତ୍ରାକୁ ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟତମ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଯାତ୍ରା ଭାବେ ପରିଗଣିତ କରାଇଛି ।
